49 من جهل اهمل : هر كه نادان ماند واگذارده شود . 50 من ظلم ظلم : ستمگر ستم بيند . 51 من حقّر نفسه عظّم : هر كه خود را كوچك پندارد بزرگ شود . 52 من بغى كسر : هر كه سركشى كند شكسته شود . 53 من اعتبر حذر : هر كه پند گيرد ( از گناه ) كناره گيرد . 54 من انصف انصف : هر كه بانصاف رود با وى بانصاف رفتار شود . 55 من احسن المسألة اسعف : هر كه خوب در خواست كند كامروا گردد . 56 من عمل بالحقّ ربح : هر كه بحقّ كار كند سود برد . 57 من عقل سمح : خردمند ( كارها را ) آسان مى گيرد . 58 من نصر الباطل خسر : يارى كننده باطل زيان مى برد . 59 من تجبّر كسر : آنكه كردن كشى كند شكسته شود . 60 من استدرك اصلح : هر كه ( احكام و قوانين اسلام را ) دريابد اصلاح گردد . 61 من نصر الحقّ افلح : هر كه حق را يارى كند رستگار است . 62 من اطاع ربهّ ملك : هر كه پروردگارش را يارى كند رستگار است . 63 من اطاع هواه هلك : هر كس مطيع هواى نفسش باشد هلاك گردد . 64 من يطع اللّه يفز : هر كه خدا را فرمان برد ( به سعادت دو جهانى ) نائل گردد . 65 من يغلب هواه يعزّ : هر كه بر هواى نفسش غالب شود عزيز است . 66 من قنع شبع : هر كه قناعت كند سير گردد . 67 من ايقن افلح : هر كه يقين بآخرت كند رستگار است . 68 من اتّقى اصلح : هر كه از گناه بپرهيزد اصلاح شود 69 من هاب خاب : هر كه از مردم بترسد زيان بيند . 70 من قصّر عاب : هر كه در كار كوتاه آيد عيناك شود 71 من وفّق احسن : هر كه توفيق يابد نيكى كند . 72 من يصبر يظفر : هر كه صبر كند پيروز شود . 73 من يعجل يعثر : هر كه شتاب كند بسر در افتد . 74 من عاش مات : هر زندهء خواهد مرد . 75 من مات فات : هر مردهء نابود است . 76 من احبّك نهاك : دوستدار تو تو را از بدى باز مى دارد . 77 من أبغضك اغراك : دشمن تو تو را مى فريبد .